Hoeveel informatie moet een werkgever aan de OR verstrekken tijdens een adviestraject?

Het informatierecht in het kort

Ter opfrissing: de ondernemer is op grond van art. 31 lid 1 WOR verplicht om desgevraagd "alle inlichtingen en gegevens" aan de OR te verstrekken die de OR voor zijn taakvervulling redelijkerwijs nodig heeft. Daarnaast moet de ondernemer periodiek informatie delen over onder meer de financiële positie, het sociale beleid en (bij ondernemingen met 100+ werknemers) de arbeidsvoorwaarden per groep werknemers.

Specifiek bij het vragen van advies schrijft art. 25 lid 3 WOR voor dat de ondernemer een overzicht verstrekt van de beweegredenen voor het besluit, de verwachte personele gevolgen en de voorgenomen maatregelen. Het is de combinatie van art. 31 en art. 25 lid 3 WOR die in de recente rechtspraak centraal staat.

OR bepaalt de informatiebehoefte

Een steeds terugkerend uitgangspunt in de recente jurisprudentie is dat het in beginsel aan de OR is – en niet aan de ondernemer – om te bepalen welke informatie hij nodig heeft voor een verantwoord advies. De ondernemer kan een informatieverzoek alleen weigeren als hij zodanig kan motiveren dat in redelijkheid geen twijfel kan bestaan dat de gevraagde informatie niet van betekenis is. Die lat ligt hoog. De ondernemer doet er dan ook goed aan informatieverzoeken van de OR serieus te nemen en niet te snel af te wijzen.

Dat betekent niet dat ieder informatieverzoek zonder meer moet worden ingewilligd. De ondernemer kan een verzoek gemotiveerd begrenzen wanneer de gevraagde informatie redelijkerwijs niet van betekenis is voor de taakvervulling van de OR, niet beschikbaar is of het verzoek disproportioneel is. Bij bedrijfsgevoelige informatie kan bovendien geheimhouding op grond van artikel 20 WOR worden opgelegd.

De meest in het oog springende recente uitspraak over het informatierecht is die van de Ondernemingskamer van 20 mei 2025 over Micro Focus (ECLI:NL:GHAMS:2025:1299). Micro Focus, onderdeel van het wereldwijd opererende OpenText-concern, moest als gevolg van een mondiale reorganisatie twaalf functies in Nederland laten vervallen. De ondernemer vroeg advies aan de OR, maar de adviesaanvraag bevatte vrijwel uitsluitend informatie op mondiaal of Europees niveau: geconsolideerde totaalcijfers, een toelichting op het mondiale 'Business Optimization Program', maar geen concrete onderbouwing van de impact op de Nederlandse onderneming.

De OR stelde terecht aanvullende vragen, maar Micro Focus ging daar niet of nauwelijks op in. Het verweer dat de gevraagde informatie "lastig te beantwoorden" was of dat Micro Focus nu eenmaal "onderdeel van het grote geheel" vormde, werd door de Ondernemingskamer verworpen. De interne organisatiestructuur – functionele lijnen in plaats van geografische – ontheft de ondernemer niet van zijn informatieverplichting.

Sterker nog: de Ondernemingskamer oordeelde dat de inrichting van de interne organisatie bij de toepassing van het Nederlandse medezeggenschapsrecht een factor is die voor rekening en risico van de ondernemer komt. De Nederlandse dochter moet steeds in staat zijn zelfstandig te beoordelen hoe de belangen van de Nederlandse onderneming worden geraakt door de voorgenomen reorganisatie, die belangen af te wegen tegen het concernbelang, en de OR in dat proces inzicht te verschaffen.

Relevant is ook de overweging dat de ondernemer zich niet kan verschuilen achter het feit dat de OR een eerder informatieverzoek niet heeft herhaald. De Ondernemingskamer overwoog dat het niet zo kan zijn dat de informatieverstrekking als "op orde" wordt beoordeeld omdat de OR een legitiem verzoek om nadere informatie niet opnieuw heeft aangekaart.

Het besluit van Micro Focus werd vernietigd.

GfK: summiere adviesaanvraag, te late financiële onderbouwing

Een enigszins ander beeld biedt de beschikking van de Ondernemingskamer van 26 februari 2026 over GfK (ECLI:NL:GHAMS:2026:575), eveneens onderdeel van een internationaal concern (NielsenIQ). GfK vroeg advies over een reorganisatie, maar de adviesaanvraag was volgens de Ondernemingskamer "zeer summier onderbouwd" en bevatte geen op de Nederlandse onderneming toegespitste toelichting op de beweegredenen, noch een financiële onderbouwing.

Pas na vragen van de OR kwam nadere uitleg. De financiële onderbouwing werd zelfs pas verstrekt nadat de OR al zijn (negatieve) advies had uitgebracht. De Ondernemingskamer oordeelde dat GfK tekort was geschoten in haar verantwoordelijkheid voor een goed verloop van het medezeggenschapstraject.

Toch hield het besluit in dit geval stand. De OR onderschreef de doelstellingen van de reorganisatie zelf, de inhoudelijke bezwaren bleken ongegrond en GfK had uiteindelijk – zij het te laat – alsnog voldoende informatie verstrekt en het negatieve advies gemotiveerd verworpen.

De les: een gebrekkige informatieverstrekking leidt niet altijd tot vernietiging van het besluit. Maar het levert de ondernemer wel een risicovol en stroperig medezeggenschapstraject op – en het had ook anders kunnen aflopen als de OR inhoudelijk sterker had gestaan.

Sabic: gebreken hersteld

In de Sabic-zaak (Ondernemingskamer 7 maart 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:519) speelde de informatiekwestie eveneens een rol. Het internationale concern verplaatste het Europees hoofdkantoor van Sittard naar Amsterdam. De OR werd aanvankelijk te laat geïnformeerd: een extern adviesrapport werd maandenlang niet gedeeld en de adviesaanvraag kwam pas na aandringen van de OR. Desalniettemin oordeelde de Ondernemingskamer dat Sabic na de eerste adviesaanvragen het medezeggenschapstraject alsnog naar behoren had ingericht: er werden uitgebreid vragen beantwoord, financiële informatie verstrekt en tientallen overlegvergaderingen gevoerd. De aanvankelijke gebreken werden daarmee geheeld.

Een gebrekkige start van het medezeggenschapstraject hoeft dus niet fataal te zijn. Als de ondernemer de ontbrekende informatie alsnog tijdig en volledig verstrekt en de OR daadwerkelijk invloed kan uitoefenen op het besluit, kunnen eerdere tekortkomingen worden hersteld.

De drie uitspraken laten daarmee een genuanceerd beeld zien. De Ondernemingskamer toetst niet alleen of de informatieverstrekking aanvankelijk gebrekkig was, maar vooral of de OR uiteindelijk voldoende en tijdig is geïnformeerd om wezenlijke invloed op het besluit te kunnen uitoefenen.

De link met het adviesrecht

Het informatierecht staat niet op zichzelf, maar is nauw verweven met het adviesrecht. Gebrekkige informatieverstrekking leidt er in de praktijk regelmatig toe dat het adviestraject vertraging oploopt, de verhoudingen verslechteren of – in het ergste geval – de ondernemer een besluit neemt zonder het advies af te wachten. In recente uitspraken over onder meer Spotify (ECLI:NL:GHAMS:2023:3520), eScience (ECLI:NL:GHAMS:2025:1794) en Decathlon (ECLI:NL:GHAMS:2026:1232) zat de kennelijke onredelijkheid primair in het niet (afwachten van het) vragen van advies, maar waren informatiegebreken een belangrijke factor die daaraan bijdroeg.  Ook wanneer een besluit uiteindelijk standhoudt, kan een gebrekkige informatievoorziening leiden tot vertraging, aanvullende vragen, verslechterde verhoudingen en een procedure bij de Ondernemingskamer.

Tips voor de praktijk

De rode draad in de recente rechtspraak levert de volgende lessen op:

• Maak het lokaal en concreet. Zeker in een concernverhouding: vertaal de mondiale of Europese strategie naar de specifieke impact op de Nederlandse onderneming. Geconsolideerde cijfers op concernniveau volstaan niet. De organisatiestructuur van het concern is daarbij geen excuus.
• Wees proactief. Verstrek alle relevante informatie uit eigen beweging bij de adviesaanvraag, inclusief financiële onderbouwing. Wacht niet tot de OR erom vraagt.
• Neem informatieverzoeken serieus. Het is aan de OR om te bepalen welke informatie hij nodig heeft. Een weigering is alleen gerechtvaardigd als overtuigend kan worden gemotiveerd dat de informatie niet van betekenis is. En: als een informatieverzoek niet wordt herhaald, betekent dat niet dat het is ingetrokken.
• Voorkom een summiere adviesaanvraag. Beweegredenen, personele gevolgen en voorgenomen maatregelen: alle drie de elementen van art. 25 lid 3 WOR moeten van meet af aan in de adviesaanvraag staan. Een adviesaanvraag die later wordt "aangevuld" levert risico op en wekt bij de OR de indruk dat het besluit eigenlijk al genomen is.
• Herstel is mogelijk. Een valse start in de informatieverstrekking hoeft niet fataal te zijn, mits de ondernemer de gebreken tijdig en volledig herstelt en de OR daadwerkelijk in staat stelt zijn adviesrecht uit te oefenen.
• Begrens zorgvuldig. Kan bepaalde informatie niet worden verstrekt, leg dan concreet uit waarom niet en onderzoek of verstrekking onder geheimhouding of in een beperktere vorm mogelijk is.

Conclusie

De Ondernemingskamer stelt hoge eisen aan de informatieverstrekking in adviestrajecten. Vooral internationale concerns doen er verstandig aan al vóór de adviesaanvraag inzichtelijk te maken waarom een besluit noodzakelijk is voor de Nederlandse onderneming en welke lokale gevolgen het heeft. De Nederlandse ondernemer moet daarbij zelfstandig de belangen van de Nederlandse onderneming kunnen beoordelen en de OR in staat stellen daarop wezenlijke invloed uit te oefenen. Gebeurt dat niet, dan bestaat een reëel risico dat het medezeggenschapstraject vastloopt of het besluit bij de Ondernemingskamer geen stand houdt.

Vragen over dit onderwerp, of een andere kwestie rondom ondernemingsraden? Wij adviseren graag. Neem gerust contact op, of schrijf u in voor onze nieuwsbrief!